Nasz patron

Biografia generała Ignacego Kruszewskiego – patrona szkoły

Ignacy Marceli dwóch imion Kruszewski, urodził się 6 stycznia 1799 roku w Lusławicach w Kaliskiem, w Królestwie Polskim. Kształcił się w Korpusie Kadetów w Kaliszu, który ukończył w 1815 roku. W maju 1816 roku zaciągnął się do pułku strzelców gwardii konnej w świeżo sformowanym właśnie po Kongresie Wiedeńskim wojsku polskim.

W sierpniu 1818 roku mianowany został podporucznikiem, a od 1820 roku został adiutantem generała Kurantowskiego. W roku 1825 awansował do stopnia porucznika. Wiadomo, że brał udział w tajnych organizacjach działających na terenie Królestwa Polskiego, lecz nie jest to udział udokumentowany.

Po wybuchu powstania listopadowego był początkowo adiutantem generała Chłopickiego i przy jego boku brał udział w bitwie grochowskiej. Następnie był adiutantem generała M. Radziwiłła i generała Jana Skrzyneckiego. Szybko awansował; 6 lutego 1831 roku do stopnia kapitana, 6 kwietnia na majora,

15 maja w czasie wyprawy ostrołęckiej awansowany został do stopnia podpułkownika. Za męstwo odznaczony Krzyżem Virtuti Militari. W czerwcu otrzymał dowództwo 5 pułku ułanów. W starciu pod Młynarzami rozbił zgrupowanie rosyjskich dragonów, co zdecydowało o jego awansie na pułkownika w lipcu 1831 r. W końcowej fazie powstania pułkownik Kruszewski przeszedł do

II Korpusu generała G. Ramoriny, dowodząc w ostatnich tygodniach przed upadkiem, brygadą jazdy.

Po upadku powstania, w 1832 roku, udaje się wraz z innymi powstańcami do Belgii. Tak pisze o tym w swoich pamiętnikach: „ W kwietniu 1832 roku wszedłem w służbę belgijską, zastrzegając sobie u króla Leopolda I wolność pozostania zawsze wiernym sprawie Polski w mych uczuciach i dążeniach”. W Belgii organizował jazdę oraz policję, za które to zasługi uzyskał stopień generała.

W 1848 roku generał Kruszewski był planowany na dowódcę zrywu narodowego w Poznańskiem. Przybył nawet do obozu powstańców w Miłosławiu, ale ostatecznie wycofał się i dowództwa nie przyjął.

W kilka lat później, w 1852 roku odszedł z armii belgijskiej na skutek wrogiego działania dyplomacji rosyjskiej.

Osiadł w Galicji, gdzie zakupił majątek Łazany w pobliżu Wieliczki.

Tu zastały go styczniowe wydarzenia 1863 roku. Mimo iż był przeciwny powstaniu, włączył się w działania wojenne. Objął urząd Dyrektora Wydziału Wojny. Na początku kwietnia 1863 roku został aresztowany przez władze austriackie i osadzony na zamku w Krakowie. Po kilku miesiącach więzienia został wydalony z granic Austrii i dopiero osobista interwencja króla Belgii Leopolda I pozwoliła mu wrócić do Krakowa. Wtedy to zakupił majątek Gogołów i tu spędził ostatnie lata życia.

Zmarł 25 grudnia 1879 roku w Gogołowie i jest pochowany na tutejszym cmentarzu.

Czy podoba Ci się nowa strona?

Zobacz wyniki

Loading ... Loading ...